Selecteer een pagina

Oke ik ben altijd een kattenmens geweest. Ik snap katten, elke beweging, elke bui… ik snap ze!
Ze zijn makkelijk en vaak erg op hunzelf. Onze kater die komt s’morgens kroelen. En onze poes die komt sávonds op schoot en die knort dan als een malle. En tussendoor zijn ze vooral druk met zichzelf.
Ik hoor ze alleen maar wanneer ze eten willen …”MIAUW”.  Wanneer ze naar buiten willen …..dubbel MIAUWWWW (vaak met uithaal) en tussen de bedrijven door zijn ze vooral druk met zichzelf wassen, slapen en eten.
Tjaaa….en dan zijn er DE hondeneigenaren….. Ik irriteerde me vaak aan hondeneigenaren die maar niet ophielden met praten over hun OHHH-ZOOOOO-fantastische hond…..pfff serieus?! Tis maar een hond, dacht ik altijd.

Na vele jaren van een puppy willen, maar niet kunnen. Hebben we begin dit jaar in April besloten om ervoor te gaan. Dussss toen namen we een Puppy. Een Puppy die we Indy noemen…..en toen ging het mis.

Wat heb me vergist in het hele honden verhaal!!!…..Je kan namelijk hele lijstjes krijgen met wat je moet aanschaffen wanneer je een puppy neemt. In alle info die je vind gaat het over dat je een puppy niet zomaar neemt. Nee, die neem je voor hun hele leven (DUHUH) en niet alleen wanneer ze klein en schattig zijn.
Maar nergens, nergens kan je informatie vinden over wat je als beginnend hondeneigenaar overkomt. Geen enkele waarschuwing over het hondenvirus, geen enkele informatie boekje waarin staat “kijk uit!!! Door een hond verander je diep van binnen, als mens“.

Ik betrap mezelf er o.a. op dat ik regelmatig Indy hysterische aanspreek met… “mijn baby meisje” en “poepescheetiekindje” . (SERIEUS??? JA! mensen tis echt waar). Wanneer we buiten zijn en ons onder de mensen begeven dan probeer ik goed op mijn woorden te letten en kan ik me nog enigszins inhouden, serieus ik ga niet voor lul staan.
Naast dat de benamingen ronduit TE schattig overdreven zijn, werkt het uiterlijk van Indy ook niet echt in mijn voordeel. Het is een Engelse Stafford,  met een “stoer” uiterlijk. En wanneer je daar “poepescheetiekindje” tegen zegt in het openbaar….tja, dat zal voor menig opgetrokken wenkbrauwen zorgen.

Ik had DIT totaal niet aan zien komen…..en ineens van het weekend besefte ik het me!!!!

Van ut weekend zijn we naar het strand gegaan samen met Indy. Veel mensen wijzen naar haar omdat ons poepescheetie als een malle door de golven rent, duikt en springt. Wanneer er een man op ons afloopt en lachend zeg “ze lijkt wel een duikboot, geweldig” ohhhh wat ben ik dan trots….
We raakte ook nog aan de praat met een ander stel dat even kwam vertellen dat onze Indy erg grappig en leuk is, en ik hoor mezelf zeggen “Ja he!! Ze is zoooooooo leuk!! Ze is geweldig ”

De mensen wensen ons een fijne dag en ik kijk ze nog even na….en ik zat me af te vragen…Wat zouden ze nu denken?? “ohhhh god dat is weer zo’n irritante hondeneigenaar die maar niet ophoud met praten over hun OHHHHH-ZOOOOOO fantastische hond”

al kijkend naar Arjan en Indy die rennend het strand overgaan…..rolt er een traan over mijn wang terwijl ik glimlach. WAt een geluk voel ik diep van binnen….omdat ik kan genieten van het strand, van Arjan en zooooooo onwijs gelukkig ben met ons poepescheetiemeisje.

Ons Poepiescheetiekindjebabymeisje